Hardlopen: bijna elke blessure komt door te snel te veel

Wat er meestal aan de hand is

Vier blessures zijn samen het grootste deel van wat hier binnenkomt: de achillespees, shin splints (pijn aan de voorkant van het scheenbeen), de loperknie aan de buitenkant van de knie, en pijn rond de knieschijf. Ze voelen anders en ze zitten ergens anders, maar het verhaal eronder is bijna altijd hetzelfde. Je bent meer gaan lopen dan je pezen aankonden, en je looppatroon maakt het erger.

Dat verhaal begint vaak in januari. Iemand begint met een app, het gaat goed, in februari worden de afstanden langer, en in maart zit hij hier. Het is de normaalste blessure die er is. Pezen passen zich langzamer aan dan je conditie, dus je voelt je fit terwijl je achillespees nog niet zover is.

Wat we op de band zien bij bijna iedereen met zo'n blessure: te grote passen, de voet ver voor het lichaam neergezet, op de hak. Elke pas is dan een klein remmoment dat de knie en de pees opvangen. Kortere passen en meer pasjes per minuut halen daar een groot deel van weg, en dat merk je binnen twee weken.

Wat niet bij ons hoort: een knie die na een val dik wordt en op slot zit, een kuit die plotseling scheurt tijdens een sprint, of pijn in het bot die 's nachts blijft. Dat gaat eerst langs de huisarts, en daarna zien we je graag terug.

Hoe we het aanpakken

Het begint met kijken. Drie kwartier op de band met de camera erachter, van opzij en van achteren, en daarna terugkijken, vertraagd. Je krijgt een verslag met twee of drie dingen om aan te passen. De analyse kost 95 euro en wordt niet vergoed, omdat het geen behandeling is. Als je alleen behandeling wilt zonder analyse, kan dat ook, en dan gaat het gewoon uit je aanvullende verzekering.

Daarna: kracht en opbouw. Een pees wordt sterker van belasting en zwakker van rust, dus je gaat niet stilzitten. Kuitheffen op een traptrede, langzaam, zwaar, elke dag. Voor de knie het bovenbeen en de bil. Het is niet spannend werk en het is het werk dat helpt.

De opbouw krijg je op papier mee, zes tot twaalf weken, wandelen en lopen door elkaar in het begin en elke week iets meer. Gaat het te snel, dan voel je dat de volgende ochtend, en dan ga je een week terug in plaats van door. Dat is de enige regel.

Schoenen krijgen vaak de schuld en hebben het zelden gedaan. Als ze op zijn, zeggen we dat. Anders houd je wat je hebt.

Op zaterdagochtend is de zaak open voor loopanalyses alleen, van negen tot twaalf, voor wie daarna nog een lange duurloop wil doen.